Na twee weken kerstvakantie was het op maandag een fijn
weerzien in de klas. We hadden veel te vertellen. Zo hadden sommige Banaantjes
feest gevierd en naar het vuurwerk gekeken, anderen waren op reis geweest naar
het warme Spanje en Sumaya? Zij was naar
Londen geweest. ‘In Londen rijden er treinen onder de grond’, zei ze hierover.
Maar zijn het dan treinen? We zochten het uit en kwamen te weten dat dit dan
geen trein, maar een ‘metro’ wordt genoemd. ‘Dus een trein rijdt boven de grond
en een metro onder de grond’, zei Soha. En samen met Sumaya maakte Soha hier een
onderzoek rond.
Ot had ook iets spannends meegemaakt. Haar haren waren
plotseling veel korter dan voor de vakantie. ‘Mansje heeft mijn staart eraf
geknipt’, vertelde ze. En toen haalde ze plotseling haar staart uit een zak.
‘Nu heeft Ot korte haren’, zei Mira. Maar wie heeft er eigenlijk allemaal korte
haren in onze klas? In de namiddag zochten Ot, Mera, Wanda, Annelore en Marie dit uit. Ze
tekenden een kindje met korte haren aan de ene kant en een kindje met lange haren
aan de andere kant. Ze keken naar de haarlengte van elke Banaan in onze klas.
Dan namen ze het symbooltje en stempelden ze het aan de juiste kant. Op het
einde van de dag keken we van welke er het meeste waren.
Annelore vertelde enthousiast over haar nieuwe schoenen. Die hadden leuke, wiebelende flapjes. We konden zulke flapjes ook zelf maken. We namen een papier en knipten er strookjes in. Dan bonden we deze rond onze enkels met plakband. Als we dansten, gingen deze flapjes op en neer. Dat vonden we fijn.

Op dinsdag bracht Noah een knuffel mee. Het leek op een eend, maar was het wel een eend? Een groep kinderen ging met Lana naar het documentatiecentrum op zoek naar een weetjesboek over watervogels. We bladerden door het boek en zochten naar een dier dat leek op de knuffel van Noah. We moesten letten op het bruine en het zwarte van de ‘eend’. We zochten, en zochten,… En we vonden het antwoord ook! We ontdekten dat het geen eend, maar een Canadese Gans was.
Zouden we zelf ook zo een berg kunnen maken? We
gingen aan de slag met klei. Eerst maakten we de klei warm met onze handen
zodat we deze goed konden kneden. Ondertussen zorgde Ludo voor twee grote
houten planken waar we onze vulkaan op konden bouwen. In de namiddag kwamen er
enkele Duiveltjes langs in onze klas en ze hielpen ons verder met het landschap.
We schilderden de vulkaan bruin en zwart, we maakten nog bomen en dinosaurussen uit
klei én we schilderden zelfs een rivier met vissen. Wat zag het er al leuk
uit!
Op woensdag werkten we hier nog even aan verder, samen met enkele
Vuurvliegjes. Tobin bracht een lavasteen mee. ‘Pas op, want die zal wel warm
zijn!’, vertelde Klara. We voelden en ontdekten dat deze koud aanvoelde. ‘Ja,
want de oranje lava is er al lang van afgespoeld’, zei Tobin.
Op donderdag luisterden we naar spannende muziek en beeldden
we een vulkaan uit die uitbarstte. Nadien deden we dit op papier met wasco en waterverf. Er
verschenen prachtige vulkanen.
We kregen ook nog post over de ijsberen. De Regenboogjes willen ijs voor ons maken, maar hoe moeten ze het ijs dan naar de ijsberen brengen zonder dat het smelt? Daar denken we nog over na. Ook van de Bijtjes kregen we post.
Op het einde van de dag vierden we de verjaardag van Mera. Zij werd in de kerstvakantie zes jaar. We knutselden een verjaardagsboek, een kroon én aten lekkere cakejes. Hoera voor Mera!
Op vrijdag was het dan zover... We maakten een brouwsel van bakpoeder, afwasmiddel en azijn. En zo lieten we onze vulkaan uitbarsten. Wat vonden we dit spannend! Zoals elke vulkaan moest ook de onze nog een naam krijgen. We doopten hem tot de 'Bananenvulkaan'. We eindigden onze week met de muziekronde van Divano. Hij leerde ons het liedje 'op een klein stationnetje' aan.
We kregen ook nog post over de ijsberen. De Regenboogjes willen ijs voor ons maken, maar hoe moeten ze het ijs dan naar de ijsberen brengen zonder dat het smelt? Daar denken we nog over na. Ook van de Bijtjes kregen we post.
Op het einde van de dag vierden we de verjaardag van Mera. Zij werd in de kerstvakantie zes jaar. We knutselden een verjaardagsboek, een kroon én aten lekkere cakejes. Hoera voor Mera! Op vrijdag was het dan zover... We maakten een brouwsel van bakpoeder, afwasmiddel en azijn. En zo lieten we onze vulkaan uitbarsten. Wat vonden we dit spannend! Zoals elke vulkaan moest ook de onze nog een naam krijgen. We doopten hem tot de 'Bananenvulkaan'. We eindigden onze week met de muziekronde van Divano. Hij leerde ons het liedje 'op een klein stationnetje' aan.









Geen opmerkingen:
Een reactie posten